Postanowienie SN z dnia 06.11.1996 sygn. II UKN 13/96

Sygrantura: II UKN 13/96
Wydane przez: Sąd najwyższy
Z dnia: 1996-11-06
Skład: Jerzy Kuźniar , Mieczysław Bareja (autor uzasadnienia, sprawozdawca), Stefania Szymańska (przewodniczący)

Postanowienie z dnia 6 listopada 1996 r.

II UKN 13/96

Wniesione bezpośrednio do Sądu Najwyższego pismo procesowe nazwane kasacją, a będące w swej treści zażaleniem na postanowienie o odrzuceniu kasacji, podlega przekazaniu sądowi drugiej instancji w celu nadania pismu właściwego biegu.

Przewodniczący SSN: Stefania Szymańska, Sędziowie: SN Jerzy Kuźniar, SA Mieczysław Bareja (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 1996 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Marii G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddzia-łowi w T. o dodatek do emerytury, na skutek kasacji Marii G. od postanowienia Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie z dnia 11 września 1996 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

pismo nazwane kasacją przekazać Sądowi Apelacyjnemu-Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie celem nadania biegu.

U z a s a d n i e n i e

Wyrokiem z dnia 3 lipca 1996 r. [...] Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie oddalił rewizję Marii G. Od wyroku tego w dniu 9 września 1996 r. wnioskodawczyni złożyła kasację. Postanowieniem z dnia 11 września 1996 r. Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie kasację odrzucił, stwierdzając w uzasadnieniu, że kasacja została wniesiona przez wnioskodawczynię osobiście, a nie przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym związku zawodowego albo organizacji zrzeszającej emerytów lub rencistów, jak tego wymaga przepis art. 465 § 1 KPC.

W dniu 9 października 1996 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) Maria G. wniosła wprost do Sądu Najwyższego kasację, wskazując, że dotyczy ona tak wyroku z dnia 3 lipca 1996 r., jak i postanowienia z dnia 11 września 1996 r. Do pisma dołączyła kserograficzne odbitki dokumentów procesowych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Pismo wnioskodawczyni wymaga przekazania Sądowi Apelacyjnemu. Zgodnie z art. 39318 KPC na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające kasację, stronie przysługuje zażalenie. Z mocy art. 39319 KPC - wobec braku odrębnych przepisów dotyczących postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym - w tego rodzaju przypadku stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji. Zatem w sprawie zastosowanie mają przepisy art. 394 § 1 oraz art. 395 KPC. Stosownie do tych przepisów zażalenie powinno być wniesione w terminie tygodniowym, licząc od daty doręczenia postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym, spełniać wymogi określone przepisami dla pisma procesowego, zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia oraz wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak też zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zażalenie wniesione w terminie i spełniające wyżej wskazane warunki, sąd drugiej instancji po doręczeniu odpisu zażalenia stronie przeciwnej, przedstawia wraz z aktami sprawy Sądowi Najwyższemu. Stronie przeciwnej przysługuje prawo wniesienia odpowiedzi na zażalenie wprost do Sądu Najwyższego w terminie tygodniowym od doręczenia odpisu zażalenia.

Pismo nazwane kasacją, a będące z uwagi na swą treść zażaleniem na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 września 1996 r. o odrzuceniu kasacji, wnios-kodawczyni wniosła wprost do Sądu Najwyższego. W tej sytuacji rozpoznanie zażalenia przez Sąd Najwyższy bez akt sprawy, wyłącznie w oparciu o odpisy dokumentów dotyczących procesu i przy pominięciu postępowania, o którym mowa wyżej, nie jest dopuszczalne. Załączone odpisy dokumentów procesowych nie pozwalają nawet na ustalenie, czy zażalenie zostało złożone w terminie. Po zwrocie zażalenia, wraz z załączonymi odpisami dokumentów, Sąd Apelacyjny nada zażaleniu bieg stosowny do wskazanych wyżej przepisów. W szczególności zbada, czy wnioskodawczyni zachowała termin do wniesienia zażalenia. Kwestia ta ma istotne znaczenie, gdyż w sprawie zachodzi konieczność zbadania, jakiej treści pouczenie dotyczące warunków i terminu złożenia zażalenia otrzymała wnioskodawczyni. Z treści kserograficznych odbitek załączonych do zażalenia można bowiem wnioskować, że było to pouczenie dotyczące wniesienia kasacji, a nie zażalenia. Z treścią tego pouczenia należałoby łączyć nazwanie zażalenia kasacją, jak też i termin, w jakim nadała w urzędzie pocztowym zażalenie. Z tych przyczyn przekazanie pisma nazwanego kasacją Sądowi Apelacyjnemu, który wydał zaskarżone postanowienie stało się konieczne i jest zgodne z wyżej wskazanymi przepisami.

Inne orzeczenia