Postanowienie SN z dnia 23.10.1996 sygn. II UZ 5/96

Sygrantura: II UZ 5/96
Wydane przez: Sąd najwyższy
Z dnia: 1996-10-23
Skład: Jerzy Kuźniar , Teresa Romer (autor uzasadnienia, przewodniczący, sprawozdawca), Zbigniew Myszka

Postanowienie z dnia 23 października 1996 r.

II UZ 5/96

Niedopuszczalna jest kasacja od orzeczenia sądu drugiej instancji oddalającego rewizję lub orzekającego co do istoty sprawy przed dniem wejścia w życia ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 43, poz. 189) także wówczas, gdy orzeczenie wraz z uzasadnieniem zostało doręczone stronie po dniu wejścia w życie tej ustawy.

Przewodniczący SSN: Teresa Romer (sprawozdawca), Sędziowie: SN Jerzy Kuźniar, SA Zbigniew Myszka.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 23 października 1996 r. sprawy z wniosku Przedsiębiorstwa Usług i Wdrożeń "V." Spółki z o.o. w T. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w T. o składki na ubezpieczenie społeczne na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 2 września 1996 r. [...]

p o s t a n a w i ł:

o d d a l i ć zażalenie.

U z a s a d n i e n i e

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie wyrokiem z dnia 22 lutego 1996 r. zmienił wyrok Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie z dnia 13 czerwca 1995 r. w pkt 1 oraz 3. Zmieniając wyrok Sądu Wojewódzkiego w pkt 1 Sąd Apelacyjny oddalił odwołanie Przedsiębiorstwa Usług i Wdrożeń "V." Spółki z o.o. w T. od decyzji organu rentowego w przedmiocie wyłączenia z podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne nagród wypłaconych pracownikom spółki w październiku 1994 r. Punkt 3 dotyczył zasądzenia przez Sąd Wojewódzki na rzecz wnioskodawcy od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w T. czterystu złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sąd Apelacyjny zmienił ten punkt w ten sposób, że zasądził na rzecz organu rentowego od Przedsiębiorstwa 200 zł tytułem kosztów postępowania za I instancję. Wyrok swój Sąd Apelacyjny oparł na przepisach § 7 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, zgłoszenie do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego (jednolity tekst Dz. U. z 1993 r., Nr 68, poz. 330 ze zm.).

Od wyroku Sądu Apelacyjnego Przedsiębiorstwo Usług i Wdrożeń "V." spółka z o.o. za pośrednictwem adwokata Bogumiła M. wniosło kasację.

Postanowieniem z dnia 2 września 1996 r. Sąd Apelacyjny kasację odrzucił.

W uzasadnieniu Sąd powołał się na art. 3935 KPC w związku z art. 14 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie kodeksu postępowania cywilnego...(Dz. U. Nr 43, poz. 189).

W zażaleniu do Sądu Najwyższego Przedsiębiorstwo Usług i Wdrożeń "V." wniosło o uchylenie tego postanowienia.

W uzasadnieniu pełnomocnik Przedsiębiorstwa powołał się na to, że odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem został mu doręczony 26 lipca 1996 r. a więc po wejściu w życie zmian w kodeksie postępowania cywilnego wprowadzonych ustawą z dnia 1 marca 1996 r., na którą powołał się Sąd Apelacyjny.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Zgodnie z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 43, poz. 189), od orzeczenia sądu drugiej instancji oddalającego po dniu wejścia w życie tej ustawy (tj. po dniu 1 lipca 1996 r.), rewizję lub orzekającego co do istoty sprawy, przysługuje kasacja, z wyłączeniem spraw, w których według tej ustawy kasacja nie przysługuje.

Z przepisu tego wynika, że kasacja przysługuje wyłącznie od orzeczenia sądu drugiej instancji oddalającego rewizję, lub orzekającego co do istoty sprawy wydanego po dniu wejścia w życie omawianej ustawy, tj. po dniu 1 lipca 1996 r., chyba że kasacja nie jest dopuszczalna.

Z akt sprawy wynika w sposób oczywisty, że orzeczenie co do istoty sprawy zostało wydane przez sąd drugiej instancji, Sąd Apelacyjny 22 lutego 1996 r. W konsekwencji od orzeczenia tego zgodnie z przytoczonym przepisem art. 11 ust. 3 omawianej ustawy z dnia 1 marca 1996 r. - kasacja nie przysługuje.

Fakt, na który powołuje się wnoszący zażalenie, że uzasadnienie tego orzeczenia, zostało doręczone po 1 lipca 1996 r., nie ma żadnego wpływu na trafność zaskarżonego postanowienia.

Datą, od której przysługuje kasacja jest data wydania przez sąd drugiej instancji orzeczenia oddalającego rewizję lub orzekającego co do istoty sprawy, a nie data doręczenia stronie orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Interpretacja terminu określonego w art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. dokonana przez wnoszącego zażalenie jest dowolna i nie znajduje oparcia w przepisach.

Kierując się powyższymi względami Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

Inne orzeczenia