Postanowienie WSA z dnia 10.09.2010 sygn. I SA/Sz 641/10

Sygrantura: I SA/Sz 641/10
Wydane przez: Wojewódzki Sąd Administracyjny
Z dnia: 2010-09-10
Skład: Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (sprawozdawca, przewodniczący)
Powiązane: Wyrok

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), , , po rozpatrzeniu w dniu 10 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S.-I. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie z Jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie negatywnego stanowiska wierzyciela wobec zarzutów egzekucyjnych p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Uzasadnienie

D. S.-I. pismem z dnia 20 lipca 2010 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie negatywnego stanowiska wierzyciela wobec zarzutów egzekucyjnych.

Jednocześnie ze skargą skarżąca wystąpiła do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, wskazując, że z akt sprawy jasno wynika, że skarżąca uiściła kwotę podatku od nieruchomości za 2005 r. i na dowód tego posiada stosowne pokwitowania wpłaty. Ponowne żądanie uiszczenia podatku, do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, jest rażąco niesprawiedliwe i podważa zasadę zaufania obywateli do organów Państwa. Kontynuowanie postępowania egzekucyjnego przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Sz. doprowadzić może do wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącej, która jest wdową, wychowującą samotnie pięcioro dzieci. W tej sytuacji zajęcie majątku skarżącej uniemożliwi prawidłowe funkcjonowanie jej gospodarstwa domowego i narazi stronę i jej rodzinę na trudności w utrzymaniu, które spowodować mogą znaczną szkodę w budżecie rodziny, zwłaszcza ze względu na wysokość egzekwowanej należności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy podnieść należy, że wskazane wyżej przesłanki nie zachodzą, przede wszystkim ze względu na charakter aktu, będącego przedmiotem skargi D. S.-I.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny, jak również orzecznictwem sądów administracyjnych, przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu aktu, jeżeli nie ma on przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja unormowana art. 61 § 3 P.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 714/08, LEX nr 493646). Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, LEX nr 220325).

W rozpoznawanej sprawie wniosek dotyczy wstrzymania wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w sprawie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. Jest to rodzaj aktu prawnego nienoszącego znamion wykonalności. Wynika to już z samej tylko istoty postanowienia, które jest orzeczeniem o charakterze procesowym i nie można w ten sposób nadać stronie uprawnień bądź ustalić obowiązków o charakterze prawno-materialnym, takich jak np. nałożenie zobowiązań pieniężnych. Taki też formalny charakter ma zaskarżone postanowienie, w którym wskazany organ nie uznał jedynie w ten sposób podniesionych przez zobowiązaną zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Orzeczenie to zatem w żaden sposób nie dotyka bezpośrednio należności pieniężnej objętej tym postępowaniem (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., II FZ 882/05, niepubl). Oznacza to, że wniosek skarżącej dotyczy postanowienia, które nie podlega wykonaniu.

Zauważenia wymaga również, że podmiotami władnymi wstrzymać egzekucję prowadzoną na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) są - właściwy organ egzekucyjny lub organ nadzoru.

W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowiono jak na wstępie.

Inne orzeczenia