Wyrok WSA z dnia 04.10.2010 sygn. VII SA/Wa 1299/10

Sygrantura: VII SA/Wa 1299/10
Wydane przez: Wojewódzki Sąd Administracyjny
Z dnia: 2010-10-04
Skład: Bożena Więch-Baranowska , Jolanta Zdanowicz (przewodniczący), Tadeusz Nowak (sprawozdawca)

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2010 r. sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu wobec budowy kortu tenisowego skargę oddala

Uzasadnienie

VII SA/Wa 1299/10

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010r. Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z póżn. zm.) oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r. nr 156 poz. 1118 z późn. zm.) zwanej dalej Prawem budowlanym, po rozpatrzeniu odwołania E. Sp. z o.o. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. nr [...] z dnia [...].02.2010r. wnoszącą sprzeciw wobec zgłoszenia budowy kortu tenisowego na dz. nr ew. [...] przy ul. R. w W..

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu 11.02.2010r. E. Sp. z o.o. zgłosiła zamiar budowy kortu tenisowego o wymiarach 19x37m na dz. nr ew. [...] przy ul. R. w W..

Decyzją nr [...] z dnia [...].02.20 10r. Prezydent . W. wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia przedmiotowej budowy uzasadniając go faktem, iż zamierzona inwestycja jest sprzeczna z założeniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla P..

Na terenie przedmiotowej inwestycji obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego osiedla P. uchwalony w dniu 25.05.1999r. przez Radę Gminy W. (Dz. Urz. Woj. Mazow. z 1999r. nr 62 poz. 2107). W planie miejscowym dz. nr ew. [...] zlokalizowane są na terenie oznaczonym symbolem OR. Zgodnie z art. 5 i 10 planu miejscowego tereny oznaczone w planie symbolem O, są to tereny ochrony systemu przyrodniczego miasta, a ich podstawowe przeznaczenie to: ochrona terenów biologicznie czynnych, zwłaszcza wód i łąk oraz utrzymanie funkcji rolniczej bez zabudowy siedliskowej.

Równocześnie, zgodnie z art. 10 ust.5 planu miejscowego na terenach rolnych oznaczonych symbolem OR

1) ustala się utrzymanie funkcji rolniczej,

2) zaleca się urządzenie nadwodnego ciągu spacerowego wokół jeziora,

1) obowiązuje ochrona przed zmianą użytkowania terenów rolnych, w tym

terenów łąkowych na orne.

W związku z faktem, iż kort tenisowy stanowi obiekt sportowo-rekreacyjny, zaś -zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla P. - na terenie jego planowanej realizacji utrzymana ma być funkcja rolnicza, zgłoszony obiekt jest niezgodny z zapisami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego to w ocenie organu

VII SA/Wa 1299/10

odwoławczego brak jest merytorycznych przesłanek do podjęcia rozstrzygnięcia innej

treści niż zawarte w zaskarżonej decyzji Prezydenta W. nr [...] z

dnia[...].02.2010r.

Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego właściwy organ bada zgodność zgłoszonej inwestycji z zapisami obowiązującego na jej terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i w razie stwierdzenia niezgodności obligatoryjnie wnosi sprzeciw.

E. Sp. z o. o. zaskarżyła decyzję Wojewody wnosząc o jej uchylenie i zarzucając decyzji naruszenie art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego, art. 5b ustawy z dnia 3.02.1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych w zw. z art.87 Konstytucji RP, a także naruszenie przepisów postępowania tj. art. 6, art. 7, art.8, art. 11 oraz art. 107 § 1 i § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Zdaniem strony skarżącej organ powinien oprzeć się na założeniach studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego W., wskazującym iż planowana inwestycja położona jest na terenie oznaczonym symbolem ZP2 - tj. tereny zieleni urządzonej z udziałem terenów sportu i rekreacji, na których to dopuszcza się m. in. realizację infrastruktury rekreacyjnej i sportowej. Treść studium w znacznym zakresie determinuje ustalenia m.p.z.p., dlatego też, zdaniem strony, mimo braku bezpośredniego przełożenia regulacji studium na prawną sytuację obywateli, nie można kwestionować jego oddziaływania na sferę uprawnień i obowiązków jednostki.

Zdaniem strony, organ po skonfrontowaniu zapisu m.p.z.p. ze znowelizowana ustawą o ochronie gruntów rolnych organ winien dojść do wniosku, że w zakresie sprzecznym z art. 5b ustawy z dnia 3 lutego 1995r o ochronie gruntów rolnych i leśnych Dz. U. 2004 nr 121 1266 z późn. zm.)" zapisów planu się nie stosuje, bowiem art. 5 b mówi że przepisów ustawy nie stosuje się do gruntów rolnych stanowiących użytki rolne położone w granicach administracyjnych miast.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skargę nie zasługuje na uwzględnienie.

Rozpoznając zgłoszenie inwestora w sprawie zamiar budowy kortu tenisowego o wymiarach 19x37m na działce ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. R. w W. w Dzielnicy W. organ ustalił, że zgłoszona inwestycja polegająca na budowie kortu tenisowego pozostaje w sprzeczność

V1ISA/Wa 1299/10

z ustaleniami tego planu osiedla P. uchwalonym uchwałą nr 92 Rady Gminy W. z dnia [...] maja 1999r. (Dz. Urz. Woj. Maz. z 1999r. nr 62 poz. 2107) co nie jest również kwestionowane przez stronę skarżącą.

W związku z powyższym organ I instancji prawidłowo zgłosił sprzeciw na podstawie art. 30 ust. 6 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) nie podzielając stanowiska strony, że organ powinien się oprzeć na aktualnym zapisie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego W. w którym dopuszcza się na tym terenie infrastrukturę sportową a po skonfrontowaniu zapisu m.p.z.p. ze znowelizowana ustawą o ochronie gruntów rolnych organ winien dojść do wniosku, że treść zapisu planu jest sprzeczna z art. 5b ustawy z dnia 3 lutego 1995r o ochronie gruntów rolnych i leśnych Dz. U. 2004 nr 121 1266 z późn. zm.), skoro w świetle postanowień tego przepisu przepisów ustawy nie stosuje się do gruntów rolnych stanowiących użytki rolne położone w granicach administracyjnych miast.

Przepis art. 30 ust. 6 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane obliguje organ do zgłoszenia sprzeciwu dla inwestycji narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W niniejszej sprawie ustalenia obowiązującego planu są takie, że niemożliwa jest realizacji kortu tenisowego dotąd dopóki plan w tym zakresie nie zostanie zmieniony i to wynika wprost z zapisu art. 30 ust.6 pkt.2.

Rozważania więc strony skarżącej dot. zapisów studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego W. są nieuprawnione bowiem to nie od tych zapisów zależy zachowanie się organu przy ustalaniu zgodności zgłoszenia z przepisami prawa budowlanego.

Należy zaznaczyć, iż studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy jest, obok miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, aktem planowania przestrzennego gminy. Nie jest jednak aktem prawa miejscowego a więc nie zawiera przepisów powszechnie obowiązujących i nie może być podstawą do wydawania decyzji administracyjnej.

Natomiast powoływanie się inwestora na art.5b ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych stanowiący ,że przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych nie stosuje się do gruntów rolnych stanowiących użytki rolne położonych w granicach administracyjnych miast nie oznacza że nie stosuję się do zamierzonej inwestycji przepisu art. 30 ust.6 pkt.2 ustawy Prawo budowlane.

VII SA/Wa 1299/10

Przepis ten , jak słusznie zauważył organ I instancji nie zmienia ani zapisów tego planu ani przeznaczenia ustalonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego osiedla P .

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) skargę oddalił.

Inne orzeczenia