Postanowienie WSA z dnia 01.10.2009 sygn. III SA/Gd 48/09

Sygrantura: III SA/Gd 48/09
Wydane przez: Wojewódzki Sąd Administracyjny
Z dnia: 2009-10-01
Skład: Jacek Hyla (sprawozdawca, przewodniczący)

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 1 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 13 października 2008 r. nr [...] w przedmiocie zmiany zgłoszenia celnego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Uzasadnienie

Spółka "A" Sp. z o.o. Oddział w Polsce w dniu 22 grudnia 2008 r. (data nadania przesyłki poleconej) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 13 października 2008 r. nr [...] w zakresie odmowy zmiany zgłoszenia celnego.

Jednocześnie skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, argumentując, że w zaskarżonej decyzji zawarto pouczenie o prawie wniesienia skargi w przypadku niezgodności orzeczenia z prawem. Skarżąca dopiero w chwili obecnej otrzymała stanowisko biura prawnego "B" z siedzibą w Wielkiej Brytanii, z którego wynikało, że przedmiotowa decyzja jest sprzeczna z prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia skarżącemu w sprawie. W niniejszej sprawie decyzję organu odwoławczego doręczono przedstawicielowi skarżącej w dniu 15 października 2008 r. Skarga została zaś złożona w dniu 22 grudnia 2008 r. a więc z naruszeniem wyżej przewidzianego terminu.

W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jak stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnioski się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2) oraz dokonać czynności, której nie dokonano w terminie (§ 4).

Zaskarżona decyzja została doręczona "C" Spółce z o.o. w dniu 15 października 2008 r. Z akt administracyjnych wynika, że wymieniona spółka była upoważniona przez skarżącą na zasadzie przedstawicielstwa pośredniego do działania w postępowaniu celnym, w szczególności do wnoszenia odwołań i wniosków podlegających rozpatrzeniu przez organy celne. Biorąc pod uwagę konstrukcję pełnomocnictwa pośredniego oraz wypis z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego tej spółki należy uznać, że decyzja organu odwoławczego została doręczona ze skutkiem dla strony skarżącej w dniu 15 października 2008 r. i od tej daty należało liczyć termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. Kwestionowany zwrot "w przypadku niezgodności orzeczenia z prawem" nie dawał podstaw do wyciągnięcia wniosków o jakich mówi skarżąca. W szczególności nie wprowadzał w błąd i koresponduje z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), który stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd uwzględnił również fakt, że skarżąca jest podmiotem gospodarczym, którego działalność może spowodować wydawanie decyzji administracyjnych przez organy celne. Skarżąca powinna zatem posiadać więcej niż elementarną wiedzę na temat przepisów obowiązujących w tym zakresie.

Argumentacja skarżącej dotyczy w zasadzie kwestii związanych z jej wewnętrzną strukturą organizacyjną i obiegiem dokumentów. Nawet uwzględniając fakt, że biuro prawne znajduje się zagranicą stwierdzić należy, że rzeczą działającego na rynku podmiotu gospodarczego jest takie zorganizowanie pracy, aby mógł być zachowany termin do wniesienia skargi.

Sąd podziela ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisko, z którego wynika, że brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2008 r. I OZ 246/08 , baza LEX nr 479292 oraz Jan Paweł Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2008, str. 258).

Jeśli zatem strona skarżąca, będąc profesjonalnym uczestnikiem obrotu gospodarczego potrzebowała więcej niż 30 dni na ocenę, czy doręczona jej decyzja administracyjna narusza prawo i dlatego uchybiła terminowi do wniesienia skargi – to uznać należało, że nie uczyniła zadość obowiązkowi dochowania należytej staranności w prowadzeniu swych interesów.

W tym stanie sprawy Sąd stwierdził zatem, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. a contrario odmówił jego przywrócenia.

Inne orzeczenia